Nieuws!
Home
Laxmi Support
Projecten
Toekomstplannen
Uw steun!
Contact
Links
Hopeful Home for Orphans and Helpless Children:
Een korte introductie:
Hopeful Home is gevestigd in Kathmandu, ongeveer een half uur lopen vanaf de toeristische wijk Thamel. In dit huis wonen ongeveer veertig kinderen van verschillende leeftijden tussen de vijf tot zestien jaar. De kinderen komen van arme gezinnen. Het kinderhuis Hopeful Home is mede opgericht door Gopini Wosti. Gopini heeft de dagelijkse leiding in het huis. Hopeful Home geeft de kinderen onderdak en eten en biedt de kinderen de kans om naar school te gaan.
Sinds 2008 is Hopeful Home verhuist naar een ander deel van de stad. Een hele vooruitgang, want het nieuwe huis is gevestigd in een omgeving waar de lucht schoner is en de buurt veiliger.
Dag indeling in Hopeful Home:
Bij het aanbreken van het eerste ochtendlicht, wordt het langzaam rumoerig in het kinderhuis en komen de kinderen één voor één hun bed uitrollen. De kinderen staan vroeg op en beginnen de dag met een bekertje zoete melkthee, wat in het Nepalees 'chai' heet. Voor dag en dauw wordt er in de keuken een start gemaakt met het koken van een grote pot rijst voor de eerste maaltijd van de dag. De kinderen krijgen twee keer per dag het nationale gerecht 'dhal bhaat'. Dit gerecht bestaat uit rijst met linzensoep en een klein beetje curry groenten. De eerste maaltijd krijgen de kinderen voordat zij naar school worden gebracht en de tweede maaltijd krijgen zij in het begin van de avond.
Voor elke maaltijd wordt er gebeden voor de Hindoegoden Shiva en Ganesh. Tijdens het gebed zitten de kinderen op de grond voor een houten altaartje en worden er een paar liedjes gezongen om de goden gerust te stellen. 's Ochtends krijgen de kinderen een rode tika op hun voorhoofd, wat hun geluk en bescherming biedt voor de dag.
Na de eerste 'dhal bhaat' wordt het voor de kinderen tijd om zich klaar te maken voor school en komen de school uniformen uit de kast. Het is een hectische bedoening om alle veertig kinderen op tijd aan te kleden. De ouderen kinderen helpen de kleintjes en om negen uur staat de school bus voor het huis te toeteren. Snel wordt er nog even een zwarte poetsdoek over hun schoenen gehaald om de ergste stof eraf te halen en klauteren de kinderen in de bus met een zware rugzak op de rug. De kinderen gaan zes dagen in de week naar school en de zaterdag is de vrije dag. Het dragen van een schooluniform is verplicht. 's Middags om een uur of vier komen de kinderen weer thuis en wordt er zittend op de grond ijverig gestart met het maken van het huiswerk. Hierbij krijgen zij hulp van twee leraren en eventueel vrijwilligers, die voor enige tijd in het kinderhuis verblijven. Aan het eind van de dag is er nog wat tijd over om te spelen. Aan het begin van de avond staat de tweede 'dhal bhaat' klaar en daarna, als ze moe zijn, gaan de kinderen één voor één naar bed, het is tenslotte weer vroeg dag en begint het hele ritueel opnieuw.
De kinderen slapen in stapelbedden en met meerdere kinderen in één bed. In de wintertijd is dit lekker warm. In de zomertijd is dit ook lekker warm, maar minder prettig. Op zaterdag is het 'wasdag' en worden niet alleen de kinderen gewassen, maar ook het hele weeshuis wordt schoongeboend. In de wintermaanden kan het heel koud zijn in het kinderhuis. Centrale verwarming of een haardvuur is er niet en een goede isolatie van het huis is in Nepal niet gewoon. In deze koude maanden zijn de kinderen verplicht om in huis een muts te dragen en ook al zijn de kinderen gewend om op blote voeten te lopen, hier en daar komen nu ook de sokken uit de kast. Lopende neuzen zijn een alledaagse verschijning en tijdens de warme en koude seizoens wisselingen zijn er altijd meerdere zieke kinderen.
In Nepal kampt al jaren met een groot electriciteits probleem met als gevolg dat in de wintermaanden de electriciteit wordt afgesloten. Dit gebeurt een paar dagen in de week voor een paar uur per dag en veelal vanaf zes uur 's avonds. Gelukkig heeft Hopeful Home sinds kort noodverlichting, maar het betekent wel dat het 's avonds niet alleen koud is maar ook vrij donker. Als er geen school is, blijven de kinderen in het huis. Er is geen geschikte buiten speelplaats bij het huis, wat het moeilijk maakt om buiten speelactiviteiten te ontwikkelen.
Steun van Laxmi Support:
Laxmi Support steunt Hopeful Home sinds 2004. De steun die Laxmi Support aan Hopeful Home geeft, is per bezoek verschillend. Tijdens elk bezoek aan Hopeful Home bepalen we, in overleg met Gopini Wosti, wat de kinderen van Hopeful Home nodig hebben en welke acties we het beste kunnen ondernemen.
Dit kan van alles zijn: zo trakteren wij de kinderen op extra voeding, zoals vlees, fruit en eieren. In 2004 hebben wij van de donaties schooluniformen en schoenen gekocht.
In 2005 hebben wij nieuwe kleren gekocht voor het Tihaar festival, dit is één van de grootste festivals van het land. Voor de meisjes werd een jurk gemaakt en de jongens kregen een trainings pak. Op de foto rechtsboven poseren de jongens trots hun nieuwe outfit tijdens een uitstapje naar een Boedhistische tempel. Tevens hebben we de ziekenhuiskosten betaalt voor één van de jongens, Shiva, die tijdens een val zijn beide armen had gebroken. Dit betekende vele taxiritjes naar het ziekenhuis voor x-rays en gips-sessies.
Ook nemen we de kinderen mee op leuke uitjes, zoals een bezoek aan één van de tempels in Kathmandu, naar de dierentuin of een pick-nick en brengen we ze naar de tandarts voor controle en behandeling. Dit laatste vinden de kinderen minder leuk, maar is in sommige gevallen zeer noodzakelijk!
Klik voor meer informatie over al onze akties aan Hopeful Home op de volgende link: Laxmi Support projecten Hopeful Home.
Hopeful Home heeft ook een eigen website: www.hopefulhome.org
![cooltext30378663[2] (4K)](cooltext30378663[2].GIF)